Geen hoogwerker, maar een drone voor deze glazenwassers

Herpublicatie NRC 29 mei 2026

Bij een van onze vastgoedobjecten, Corridor Breukelen, vlak langs de A2, stijgt een donkergrijze drone op en spuit zeepsop tegen de ramen, terwijl de piloot het toestel probeert te stabiliseren in de harde wind. De machine schommelt en de straal verandert in een natte wolk, maar eenmaal opgedroogd laten witte sporen zien dat het glas brandschoon is: de klus is geklaard zonder dat iemand in een gondel hoefde te klimmen.

De drone weegt ongeveer tien kilo en wordt bestuurd door Bram de Jong via een paneel met scherm en joysticks — een bediening die hij vergelijkt met gamen. Toch zijn er beperkingen: bij windkracht vijf of meer wordt niet gevlogen en in koude, vochtige omstandigheden kunnen propellers bevriezen en breken. Piloten moeten daarom niet alleen technisch vaardig zijn, maar ook kennis hebben van weersomstandigheden en luchtdruk; de theoretische opleiding is voor veel schoonmakers wennen, omdat ze voorheen vooral met de handen werkten.

Binnen de branche wordt de drone niet gezien als vervanging van de glazenwasser, maar als aanvulling. Rob Rommelse van Schoonmakend Nederland stelt dat het apparaat het werk aantrekkelijker en veiliger maakt en vooral geschikt is om lastig bereikbare hoeken van modernere gebouwen te behandelen. Van Leur verwacht wel dat traditionele gondelbakken over tien jaar grotendeels verdwijnen en dat ramen boven twee à drie meter vaker met drones worden gereinigd, maar hij benadrukt dat handmatig wassen voor het beste eindresultaat blijft zorgen.

De inzet van drones in de schoonmaak illustreert hoe de techniek zich uitbreidt van bezorging en opsporing naar praktische toepassingen in diensten, mits rekening gehouden wordt met regelgeving, veiligheids- en weerscondities.